niedziela, 2 lutego 2014

Mój Aniele, Wczesna Jesień, Nadzieja, Nie zawsze, List niewysłany, Uśmiech,

Mój Aniele

Byłeś zawsze przy mnie:
wtedy, gdy się śmiałem,
gdy byłem szczęśliwy,
gdy życie kochałem.
Aniele stróżu mój..

Byłeś wtedy przy mnie,
gdy łzy w oczach miałem,
pokrzywdzony losem,
powoli spadałem.
Aniele stróżu mój..

Wiele lat przeżyłem,
dzięki Twym staraniom,
czy przed Wielkim Sędzią,
staniesz w mej obronie?
Aniele stróżu mój..
E.G. 2008.

Wczesna Jesień

Lato upalne już się
skończyło,
dni wakacyjne gdzieś
uleciały,
nic nie zatrzyma upływu
czasu,
tylko wspomnienia się
odzywają.

Jakoś nie widać "Babiego
lata",
które w tym roku jakby
zaspało,
a wiatr jesienny z deszczem
się zbratał
i wszystko razem się
pomieszało.

Lecz może jeszcze słońce
pogrzeje
i na czas jakiś zimno
zatrzyma,
a w lesie znowu grzyby
obrodzą,
zanim mróz ściśnie
i przyjdzie zima.
E.G.2008.

Nadzieja

Przychodzą czasem chwile
zwątpienia,
gdy ból z nieszczęściem wita
do bramy.
Przyroda wojnę nam
wypowiada,
zsyłając burzę i huragany.

Dużo w tym świecie dawnej
"Sodomy",
ale też dużo jest sprawiedliwych.
Co zawinili ci biedni
ludzie,
że są karani wichrem lub
głodem?

A może nie jest to żadna
kara,
tylko wspomnienie dawnego
krzyża,
który cierpienie w miłość
zamienił,
a ból z nadzieją zawsze
nam zsyła.
E.G. 2008.

Nie zawsze

To samo słońce, które jest
na niebie,
jest w Twoim sercu, jest
wokół Ciebie.

Nie zawsze miłość łączy
kochanków,
czasem zamienia się w ciche
łkanie,
odchodzi zdrowie, gaśnie
uroda,
zostaje miłość w pamięci
starej.
E.G.2008.

List niewysłany

Słowa niepotrzebne,
kiedy jesteś ze mną,
nie musisz nic mówić,
ale bądź codziennie.

Często jesteś szorstki
-tak jak twoje ręce,
gdy się roześmiejesz,
tulisz moje serce.

Wszystkie Twoje wady
są mi dobrze znane.
Są też i zalety,
niech będą schowane.

Kończę krótki liścik,
nie będzie wysłany,
zresztą Ty wiesz dobrze,
że jesteś kochany.
E.G.2008.

Uśmiech

Jak mogę chodzić równym
krokiem,
jak mogę wtedy się
uśmiechać,
gdy buty uwierają
stopy?
Mnie się chce płakać
i narzekać.
A zresztą uśmiech mnie
opuścił,
wyjechał dawno w obce
kraje,
razem z kobietą z tego
domu,
która na zawsze tam
została.
Teraz samotny siedzę
w domu,
patrzę na ogień w piecu
starym,
wspominam uśmiech z lat
młodości,
na fotografiach czarno
-białych.
E.G. 2008.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz